|
ادبیات جهان – رقعه شماره هفتم
هدف از اين بخش شناساندن ادبيات و زبان شعري شاعران و نويسندگان ملل مختلف ميباشد كه با همين هدف اين بار به بازخواني اشعاري از »الساها نريك« ميپردازيم: »نقاشي يك پرنده«
قفسي، با دري باز نقاشي كن. داخل قفس را با نقشهايي ساده و زيبا مزين كن. تابلو نقاشي را كنار درختي در جنگل بگذار و پشت درختي پنهان شو،
بدون اينكه تكاني بخوري و يا حرفي بزني نا اميد نشو و زود تصميم نگير، شايد پرندهاي بيايد ... منتظر باش حتي اگر سالها بگذرد. دير يا زود رسيدن پرنده ربطي به موفقيت تابلو ندارد. وقتي پرنده رسيد، نفست را در سينه حبس كن ... منتظر بمان تا پرنده داخل قفس شود ... با قلمويت به آرامي در قفس را ببند. حالا آرام - طوري كه پرهاي پرنده زخمي نشود -
تمام ميلههاي قفس را يكي يكي پاك كن. قلموي ديگري بردار ... درختي زيبا با شاخههايي بلند كه گرد و غبار نور خورشيد - در ظهري تابستاني - از لا به لايِ برگهاي سبزش عبور ميكند را نقاشي كن. جنب و جوش حيوانات را در سبزهزاري بكش با موج آرامي از رقص نسيم بر آن ... حالا فقط بايد منتظر بماني تا پرنده شروع به آواز خواندن كند ... نشانه خوب يا بد بودن نقاشي تو، آواز پرنده است. اگر پرنده شروع به آواز خواندن كرد، نشانه خوبي است يعني تو ميتواني تابلو را امضا كني. بلند شو و خيلي آرام جلوتر برو ... يكي از پرهاي پرنده را بكن و حال نامت را بر گوشه تابلو بنويس. »اِلساها نريك«
منصوره تبريزي |+| نوشته شده توسط تحریریه در یکشنبه 19 فروردین1386 و ساعت 22:0  |
درباره وبلاگ
 کانون فرهنگی هنری
مولی الموحدین(ع) rogheh375@yahoo.com منتظر ياعلي(ع) شما ترجمه قالب
|
